{"id":7356,"date":"2020-04-06T17:25:26","date_gmt":"2020-04-06T15:25:26","guid":{"rendered":"https:\/\/blogs.sap.nl\/?p=7356"},"modified":"2024-07-30T18:22:58","modified_gmt":"2024-07-30T18:22:58","slug":"over-systeemdenken-en-het-voortbestaan-van-onze-beschaving","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/news.sap.com\/netherlands\/2020\/04\/over-systeemdenken-en-het-voortbestaan-van-onze-beschaving\/","title":{"rendered":"Over-systeemdenken-en-het-voortbestaan-van-onze-beschaving"},"content":{"rendered":"

De wereldeconomie is hyperverbonden en het wereldwijde ecosysteem is in crisis. Dat brengt onderling verweven uitdagingen met zich mee. De implicaties van systeemdenken kunnen dus veel verder reiken dan alleen geneeskunde en de zakenwereld. Het is waarschijnlijk de beste manier om na te denken over het voortbestaan \u200b\u200bvan onze beschaving op lange termijn.<\/p>\n\n

Het kunstwerk Antennae with Red and Blue Dots<\/a> van Alexander Calder is een wonder van evenwicht. Zelfs de kleinste verandering aan \u00e9\u00e9n component, zorgt ervoor dat de hele structuur verschuift om het evenwicht te herstellen. Soms zelfs zonder dat je het merkt. Zou dit niet gebeuren, dan zou het kunstwerk uit balans raken of zelfs instorten.<\/p>\n

De wereldeconomie vertoont door haar onderlinge verbondenheid een soortgelijke balans. Maar bedrijven hebben zich daar nog niet aan aangepast. We denken in silo\u2019s na over bedrijfsproblemen: een marketingprobleem, een human resources-probleem, een financieel probleem.<\/p>\n

Maar een probleem op een van die gebieden heeft uiteindelijk gevolgen voor het hele bedrijf. Alleen zien we nog niet op welke manier. We proberen het probleem daarom op te lossen door ons te concentreren op het gebied waar het probleem het meest gevoeld wordt. Dat lijkt een goede aanpak, maar het kan het probleem ook erger maken. Als je het probleem in \u00e9\u00e9n deel van het bedrijf wilt oplossen, moet je dus rekening houden met de gevolgen van een wijziging voor de hele organisatie, en daarbuiten.<\/p>\n

Je moet veel dingen in overweging nemen<\/h2>\n

Wanneer een klant bijvoorbeeld ongeduldig op zijn of haar pakket wacht, staat die late levering niet op zichzelf. Het maakt deel uit van een breder systeem waarin alles verbonden is en elkaar be\u00efnvloedt. Leveringen aan klanten kunnen bijvoorbeeld te laat zijn omdat chauffeurs achterlopen op schema. Maar je chauffeurs lopen achter op schema vanwege een web van in elkaar grijpende problemen: een afgiftepunt in een drukke straat, een dagelijks ophaalmoment dat samenvalt met spitsuur, de noodzaak om te tanken halverwege de route en wegwerkzaamheden waardoor verkeer wordt omgeleid. Natuurlijk moet je iets doen om klanten uiteindelijk een positieve ervaring te geven. Maar hoe kies je de meest effectieve interventie?<\/p>\n

Nieuwe technologie\u00ebn veranderen de ervaringen van iedereen waarmee jouw bedrijf communiceert in datapunten. Daardoor kijk je op nieuwe manieren naar je organisatie en beschik je over nieuwe manieren om deze in balans te brengen. Begrijpen hoe dit complexe web van emoties, motivaties en interacties jouw organisatie be\u00efnvloedt, is de sleutel tot succes in de ervaringseconomie. Dat ontdekten we nadat we meer dan 2.800 organisaties wereldwijd onderzochten voor het rapport The Interconnectors: A New Mindset for Value Creation<\/a>.<\/p>\n

In het rapport identificeren we een subset van bedrijven met een hogere mate van inzicht. We noemen deze bedrijven Interconnectors. Zij gebruiken intelligente systemen, zoals machine learning, om ervaringsdata van hun enorme stakeholdernetwerken te combineren met operationele data. Bovendien doen de Interconnectors aan systeemdenken: problemen onderzoeken door te kijken naar relaties tussen delen en het geheel.<\/p>\n

Met systeemdenken plaats je de relaties tussen alle systeemdelen in een model. Zo leer je begrijpen hoe die relaties het gedrag van het hele systeem be\u00efnvloeden over tijd. Disciplines zoals geneeskunde en economie gebruiken systeemdenken om onderlinge afhankelijkheden te begrijpen en te ontwarren.<\/p>\n

Systeemdenken herintroduceren<\/h2>\n

Het concept van systeemdenken<\/a> is in 1956 bedacht door een professor van de MIT Sloan School of Management. Toch is de denkwijze meer dan zestig jaar later nog steeds niet doordrongen tot de zakenwereld. We denken nog steeds op een ouderwetse, ge\u00efsoleerde manier na over onze problemen. Fans van zelfrijdende auto’s zeggen bijvoorbeeld dat steden zullen transformeren wanneer auto\u2019s zich zonder menselijke tussenkomst van de ene parkeerplaats naar de andere kunnen verplaatsen<\/a>.<\/p>\n

Maar het concentreren op de noodzaak om elke twee uur je auto te verplaatsen om een parkeerboete te vermijden, lost het grotere probleem niet op: waarom is er niet voldoende parkeergelegenheid? Zou het niet logischer zijn om een parkeergarage te bouwen. Of nog beter, het openbaar vervoer verbeteren en de bouw van woningen in steden vergroten. Zodat mensen die in de stad werken \u00fcberhaupt niet naar hun werk hoeven te rijden?<\/p>\n

Natuurlijk wel! Maar die logica geldt alleen voor iemand die verder kijkt dan het onmiddellijke probleem: onvoldoende parkeerplaatsen in de binnenstad.<\/p>\n

Kernconcepten van systeemdenken<\/h2>\n

Veel belangrijke aspecten van systeemdenken<\/a> zijn het verkennen waard. Maar deze drie helpen je het potentieel van systeemdenken te herkennen:<\/p>\n