pleit voor een radicale verandering in de manier waarop bedrijven omgaan met CO2. Volgens het concern zouden bedrijven CO2 moeten behandelen als een valuta en deze met dezelfde nauwkeurigheid moeten bijhouden als hun financiën. En dat over de gehele supplychain. Op die manier kunnen zij bovendien betere beslissingen nemen door ook rekening te houden met de gevolgen voor de CO2-uitstoot.

Hoge nood

Die noodzaak voor een andere CO2-benadering is groot. Volgens zijn bijvoorbeeld veel producenten van consumentenelektronica te traag met hun klimaatmaatregelen. Daarnaast vraagt de markt er om: de helft van de Nederlandse consumenten wil inzicht hebben in de CO2-voetafdruk van hun digitale apparaten.

Hoewel veel bedrijven streven naar het verminderen van hun broeikasgasemissies, worstelen ze met het vaststellen van de exacte hoeveelheid emissies en de herkomst ervan. Slechts 10% van de bedrijven heeft een allesomvattend overzicht van hun emissies over de volledige waardeketen. Opvallend is dat twee derde van de bedrijven niet rapporteert over de uitstoot in categorie 3, terwijl deze categorie doorgaans verantwoordelijk is voor zo’n 80% van de totale uitstoot. Daarnaast blijken de metingen die wel worden uitgevoerd vaak onnauwkeurig te zijn, met een foutmarge die varieert van 30% tot 40%.

Financiële prikkel

Bedrijven hebben een financiële stimulans nodig om in actie te komen. Volgens Â鶹ԭ´´ verwachten veel financiële managers dat de prijs van CO2 ‘per vat’ uiteindelijk die van olie per vat zal overtreffen. Dit betekent dat bedrijven aanzienlijke kostenbesparingen kunnen realiseren door hun CO2-uitstoot te verminderen.

Om deze besparingen te realiseren, is het essentieel om de hoeveelheid koolstofuitstoot om te zetten naar valuta. Â鶹ԭ´´ benadrukt dat elke beslissing binnen een organisatie zou moeten afhangen van de hoeveelheid CO2 die ermee gemoeid is. Het is daarom noodzakelijk dat bedrijven overstappen naar een transactionele koolstofboekhouding. Hierbij meten, analyseren en registreren ze de CO2-uitstoot van elke zakelijke transactie in de volledige supplychain.

5 focusgebieden
Â鶹ԭ´´ geeft 5 focusgebieden voor bedrijven die deze switch willen maken:

• Zoek uit hoeveel je uitstoot
  Meet hoeveel broeikasgassen je bedrijf en je leveranciers uitstoten. Doe dit op een goede manier en gebruik betrouwbare gegevens.
• Deel je gegevens met je leveranciers
  Help je leveranciers om minder te vervuilen en vraag hen om hun gegevens rondom uitstoot te delen. Gebruik dezelfde manier van meten en delen als bedrijven die meedoen aan het . Dat is een wereldwijd samenwerkingsverband van bedrijven voor de registratie en uitwisseling van CO2-emissiedata.
• Kijk naar de kosten en baten van je uitstoot
  Koppel de gegevens van de uitstoot aan de financiële gegevens. Zo kunnen bedrijven zien hoe ze scoren op het gebied van duurzaamheid, en welk financiële effecten dat met zich meebrengt. Maak gebruik van oplossingen die deze zaken kunnen combineren, zodat je een reëel zicht houdt op de kosten en baten van de duurzaamheidsinvesteringen.
• Houd je aan de regels en verwachtingen
  Wees op de hoogte van de regels en eisen die gelden voor het rapporteren en bekendmaken van de uitstoot. Doe meer dan wat er van je wordt verwacht en profiteer van de voordelen die dat oplevert.
• Werk samen met het hele bedrijf
  Zorg dat iedereen in het bedrijf meewerkt aan het verminderen van de uitstoot. Maak een plan, stel doelen, kies acties, betrek medewerkers en gebruik de juiste processen en technologieën.

Â鶹ԭ´´ biedt verschillende oplossingen aan om bedrijven te helpen bij het bijhouden, analyseren en rapporteren van hun CO2-gegevens, en om deze te koppelen aan hun financiële gegevens. Zo kunnen bedrijven de nauwkeurigheid van hun rapportage vergroten en betere, meer verantwoorde zakelijke beslissingen nemen.

The post Â鶹ԭ´´: organisaties moeten CO2 benaderen als valuta appeared first on Â鶹ԭ´´ Nederland Blogs & Nieuws.

Een beetje Netflixer zal de documentaires ‘‘ en ‘’ niet hebben gemist. Twee extreem boeiende analyses die laten zien dat leven op aarde intens met elkaar verbonden is: als het met het ene diersoort slecht gaat, heeft dat invloed op het andere diersoort.

Die zienswijze is sinds een lange tijd niet zo populair. Vanaf zo’n 600 jaar geleden werd de filosofie van René Descartes een belangrijk anker in ons denken. Descartes vond dat de mens boven de rest van de natuur stond vanwege het hebben van een geest. Dat privilege vrijwaarde ons van een verantwoordelijkheid: we konden doen wat we maar wilden met onze omgeving.

Dat idee bleek niet houdbaar. De populariteit van documentaires zoals hierboven genoemd laten zien dat wij terugkomen op de zienswijze dat mensen weinig van doen hebben met andere diersoorten. Integendeel: mensen maken deel uit van een complex ecosysteem met gelijkwaardige onderdelen en een kwetsbare balans.

Niet zonder gevolgen

De afgelopen eeuwen hebben geleid tot een zorgwekkende situatie die vraagt om actie. In 270 jaar tijd is de CO2-concentratie in de dampkring verdubbeld. Mensen pompen jaarlijks 41 miljard ton CO2 in de atmosfeer, waarvan maar de helft – 21 miljard ton CO2 – wordt opgenomen door groeiende planten, bomen en de oceaan. De populatieomvang van zoogdieren, vogels, vissen en reptielen is sinds 1970 gemiddeld met 60% afgenomen.

Het gevolg: complete ecosystemen raken verstoord of verdwijnen zelfs volledig. Komt hier geen verandering in, dan ondervindt ook de mens hiervan de gevolgen. Opwarming van de aarde betekent namelijk niet wat vaker aan het strand gaan zitten. Je kunt het beter vergelijken met onze lichaamstemperatuur: 1 graad meer is verhoging, 2 graden meer betekent koorts en 3 graden meer is uiterst zorgelijk. Denk daarbij aan onvruchtbare grond, extremer weer, grootschalige bosbranden, overstromingen, een gebrek aan grondstoffen en voeding.

Het goede nieuws: er is nog hoop

Het is dus extreem belangrijk dat we de opwarming van de aarde zoveel mogelijk beperken. Daarmee houden we de planeet bewoonbaar voor onszelf, onze nakomelingen en voor andere diersoorten. Het is namelijk nog niet te laat: het scenario van maximaal 1,5 graden Celsius opwarming is nog haalbaar. Het is daarvoor wel noodzakelijk dat we nu in actie komen.

Consumenten & bedrijven

Een groot aandeel van deze actie moet komen van consumenten en bedrijven. Sinds 1988 is deze combinatie verantwoordelijk voor 71% van alle CO2-uitstoot. De sprak al over de opkomst van Emocracy: de consument laat steeds vaker het gevoel spreken bij een aankoop. Dat gevoel is voor een groot gedeelte gedreven door de mate waarin een bedrijf duurzaam opereert. Dat gevoel is bovendien rationeel: consumenten beseffen in toenemende mate dat ook zij met verstandigere keuzes het verschil maken.

Consumenten kunnen die keuzes alleen maken als bedrijven transparantie bieden. Het is daarom belangrijk om inzichtelijk te maken wat de uitstoot van activiteiten bedraagt, te verduurzamen en daarover duidelijke inzichten te geven aan de consument. Daarbij is het van wezenlijk belang dat de Supply Chain transparant is. hoe technologie hier een flinke hand bij kan helpen en vul deze graag aan met de nieuwste inzichten gerelateerd aan twee voorbeelden.

1. Doehler: Product Footprint Analytics voor CO2-uitstoot

‘You can’t manage what you don’t measure’. De aanpak van CO2-uitstoot voor een organisatie begint dan ook met het in kaart brengen van de huidige footprint. Daar kun je vervolgens simulaties op draaien voor het verminderen van de uitstoot.

Dit doen we momenteel succesvol bij Doehler. Deze drankenfabrikant heeft een zeer complexe Supply Chain en verwerkt wel 5000 verschillende ruwe materialen. Hun producten worden weer gebruikt in wel 20.000 verschillende dranken. Dat maakt de kwantificering van de CO2-footprint voor de producten een complexe puzzel.

Â鶹ԭ´´-technologie ondersteunt Doehler in het verkrijgen van dit overzicht. Doehler maakt hiervoor gebruik van bestaande data over productie- en verkoopprocessen. Die combineren ze met de CO2-relevante data vanuit benchmarks of manuele invoer) in het kader van directe en indirecte uitstoot. Op deze manier creëert het bedrijf transparantie en wordt het mogelijk bij te sturen en vorderingen te communiceren naar consumenten, ketenpartners en andere stakeholders

2. Overheid van Ghana: recycling van plastics

Technologie kan ook helpen met het beheersbaar en inzichtelijk maken van recyclebare materialen. In Ghana draaien we met succes een project. Het land kampt met veel plasticvervuiling: een groot deel van het plastic verdwijnt uiteindelijk in zee.

Recycling is een oplossing, maar grip hierop krijgen is lastig. Van al het gerecycled plastic is 40% afkomstig van informele pickers. Â鶹ԭ´´ heeft een systeem gebouwd waarbij we opereren als een soort netwerk tussen betrokken communities: plastic pickers, inkopers, recyclebedrijven en eindafnemers van gerecycled plastic. Door hen op een centraal platform aan elkaar te koppelen, ontstaat transparantie over zaken als de herkomst, samenstelling en betaalde prijzen binnen het gehele proces.

Tot slot

Duurzaam opereren en de omslag in denken bij consumenten zijn geen tijdelijke trends, maar een permanente koerswijziging. De mens is onderdeel van een groter geheel met onderlinge afhankelijkheden. Er zijn gebieden waar de mensheid wel eenzaam aan de top staat, bijvoorbeeld het niveau van samenwerken en oplossingen bedenken om het onmogelijke te bereiken. Laten wij daar dus volop gebruik van maken door te verduurzamen. Voor alle organisaties geldt: Wie nu de boot mist, betaalt straks een hoge prijs.

Benieuwd wat Â鶹ԭ´´ nog meer doet aan de wereldwijde duurzaamheidstransitie? Zo heeft Â鶹ԭ´´ zich aangesloten bij de World Business Council for Sustainable Development (WBCSD) en is recent innovatiepartner van het WBCSD-project Value Chain Carbon Transparency Pathfinder geworden. Lees er meer over in het volgende artikel.

The post De weg naar duurzaamheid vraagt om transparantie appeared first on Â鶹ԭ´´ Nederland Blogs & Nieuws.